در 17 مرداد 1295 مأمور تشكيل كابينه شد و رياست وزرايى او تا ششم خرداد 1296 ادامه يافت . دورهء زمامدارى او در اين مقطع مصادف با خاتمه جنگ جهانى اول بود كه ايران نيز دچار عواقب ناگوار آن از قحط و غلا و هرج‌ومرج گرديد . وثوق الدوله براى بار دوم در 11 مرداد 1297 مأمور تشكيل كابينه شد كه تا سوم تير ماه 1299 تداوم داشت . در اين كابينه بود كه قرارداد معروف 1919 با انگليسيها منعقد گرديد و موج اعتراضات عليه وثوق الدوله برانگيخته شد ، تا آنجا كه به سقوط وى منجر گرديد . وثوق الدوله پس از آن راهى اروپا شد و چندين سال در اروپا ماند تا اينكه در سال 1305 ه . ش . در كابينه مستوفى الممالك به وزارت عدليه رسيد . پس از آن دو دوره به نمايندگى مجلس انتخاب شد . در سال 1314 ه . ش . به رياست فرهنگستان ايران برگزيده شد ، ولى چون در فرهنگستان نمىتوانست طبق دستورات رضا شاه وظايف خود را انجام دهد ، در سال 1316 ه . ش . دوباره راهى اروپا شد . در سال 1321 ه . ش . به ايران بازگشت و در سالهاى پايانى عمر با كمك برادرش قوام السلطنه ، نخست‌وزير وقت ، اراضى سليمانيه را به ثبت رساند و سپس آن اراضى را قطعه‌قطعه كرده و فروخت كه محلهء تهران‌نو بر روى آن اراضى بنا شد . سرانجام در بهمن‌ماه 1329 درگذشت و در قم دفن شد . وجيه الدين محمود سمنانى خواجه وجيه الدين محمود سمنانى پسر اسماعيل از وزيران دوره تيمورى . وچركرد دينيك از متون پهلوى در مسائل دينى كه حاوى مطالبى از جمله نسب و زندگانى زردشت ، مراسم تدفين ، ازدواج ، گناه ، ثواب ، منشأ اهريمن ، كيفر ، مشكلات اوستا و . . . است . مؤلف اين كتاب شخصى به نام « ميديوماه » بوده است . وخان شهرى بوده در كنار جيحون عليا ؛ كه از جمله پايتخت سكاها بوده است . ودا قديمترين سرودهاى آرياهاى ايرانى و هندى كه قدمت سرودهاى آن از 2000 تا 1000 سال قبل از ميلاد است . ودا كه مشتمل بر چهار كتاب است مربوط به يك زمان نيست بلكه اجراى آن در قرنهاى مختلف سروده شده است ، قديمترين اجزاى چهارگانهء آن « ريگ‌ودا » است . اين كتاب مذهبى را كه آن زمان به صورت سرودهايى بوده كه سينه‌به‌سينه نقل مىشده است عده‌اى از شاعران آريايى كه « ريشى » خوانده مىشدند ، سروده‌اند . وداييها يكى از قبايل پارسيان . ور در اوستا Varah و در پهلوى Var از ريشهء var به معنى بازشناختن و اعتقاد داشتن و باور كردن است . اصطلاح « ور » در ايران باستان عبارت بوده است از آزمايشهاى گوناگونى كه مدعى و مدعىعليه بدان وسايل مىبايست حقانيت خود را به اثبات رسانند . چون در روزگار باستان كشف حقيقت دشوار بود ، ناچار به قواى فوق طبيعت متوسل مىشدند ، و